| Willibrord
Huijben |
|||
Er zijn in het werk van Willibrord Huijben een aantal 'families' te onderscheiden, zoals de saters, de filosofen en de teders. Het melancholieke verlangen vertaalt zich in zijn werk soms in de tegenstelling tussen staan en stijgen (de hoeven en vleugels van de saters). Het ‘staan’ is verbonden met de zwaartekracht, die de dagelijkse werkelijkheid vertegenwoordigt. Het ‘stijgen’, de poging tot zweven, staat voor de kracht van de verbeelding en de poëzie. In je verbeelding lap je de natuurwetten aan je laars en laat je het water stromen van de zee de bergen in. Het verlangen kan zich ook vertalen in het openstaan en ontvankelijk zijn voor signalen van buiten, zoals bij de filosofen. Zij vangen op, verwerken en geven weer door. Bij de teders uit zich het verlangen door de kwetsbare maar onstuitbare drang tot overleven van de natuur. Willibrord houdt van de materialen. De oude stenen waarmee hij werkt zijn ontstaan uit indrukwekkende geologische processen. Andere bewerkte materialen, zoals ijzer of glas, geven een spannend contrast met de natuurlijke. Hij combineert ze met durf en hij vertrouwt erop dat het kan. Hij heeft respect voor de materialen waarmee hij werkt en dat is merkbaar. Willibrord is geboren in 1949 te Bergen NH. Zijn opleiding kreeg hij aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Op zijn atelier in Abcoude organiseert hij cursussen en workshops.
|
Ontwerpschets en eerste werkzaamheden aan waterbeeld voor het Boerhaveplein in Amsterdam (ism ir. Sybolt Meindertsma):
|
||